Dierenfotografie (in de studio)

ALL PICTURES (except where written) & TEXT COPYRIGHT JOERI PEETERS! NO SHARING WITHOUT MY PERMISSION!

Mijn vrouw en ik zijn enorme dierenliefhebbers en vinden het enorm leuk om met dieren om te gaan. De foto’s die ik genomen zijn huisdieren van vrienden.  Deze blog gaat niet over “Wild Life” maar over de fotografie van huisdieren.

Het grote verschil tussen portret en dieren fotografie is dat dieren onvoorspelbaar zijn en niet zomaar doen wat je vraagt. Net als mensen hebben dieren gevoelens en dat zie je in hun blik. Ik ga me even beperken tot honden en katten fotografie.

Dieren hebben in vergelijking met mensen specifieke eigenschappen. Ze zijn pluizig, hebben een structuur, verschillende kleuren, een natte neus, 4 poten en staan dus lager. En net DAT moet je fotograferen! De fotograaf Ken Drake uit Brisbane Australië, een broer van vrienden van ons weet dit als geen ander vast te leggen en behoort tot de beste van de wereld. Neem alvast een kijkje op zijn website en sta versteld van zijn talent als dierenfotograaf. Ik ben absoluut fan van zijn werk! Dit is dieren fotografie op top niveau!

Zoostudio

Mensen willen er zo jong mogelijk uitzien met niet al te veel rimpels, witte tanden, mooie ogen en worden ook zo in de reclamewereld als “perfect human beings” afgebeeld. Er wordt dus voornamelijk zacht licht gebruikt en veel gefotoshopt.

Bij dieren ligt dit anders. Wat we willen zien is die pluizige vacht en die typische blik als ze bijvoorbeeld eten gaan krijgen. Maar de fotograaf is een vreemde. Daarom is een tip Van Ken om met het dier een vriendschapsband op te bouwen door eerst met het dier te spelen zodat hij aan je vertrouwd geraakt. Het dier zal dan ook moe gaan worden en dat laat je toe om foto’s te maken. Een actieve hond direct in de studio op een poef plaatsen en fotograferen zal je waarschijnlijk niet lukken.

Er is echter 1 regel. Fotografeer vooral vanuit een laag standpunt, dus op de hoogte van de hond. Te veel mensen fotograferen hun dier zonder te bukken. Dat kan ook maar als de hond niet naar de camera kijkt heb je eigenlijk een foto die weinig zegt. Je fotografeert de bovenkant van een dier. That’s it.

Kijk naar de kleur van het dier en kies een bijhorende achtergrond. Met wit, zwart & grijs kan je weinig mis doen. Van zodra je met felle kleuren zoals purper, lichtgroen, fel geel, roos begint zal dit weerkaatsen op het dier en als het dier dan net “wit” is krijgen we een gekleurd roos dier. Dit geld ook voor buiten als de zon fel schijnt en de hond in het gras zit of staat. De onderbuik zal een groene schijn krijgen. Indien het enigszins kan plaats dan het dier op een wandelpad. Een veel betere optie!

De structuur gaan we vastleggen door met een hoge diafragma waarde te fotograferen. F11 b.v. en bij veel beweging van het dier met een korte sluitersnelheid. Een sterke flits die HSS (High Speed Sync) ondersteunt is geen “must” maar kan handig zijn. Door met F11 of hoger te fotograferen gaan we ook zeker stellen dat het dier zo goed als of volledig scherp is. Persoonlijk ben ik geen fan van weinig scherptediepte bij een dier. In de fotografie geld de regel dat minstens het dichtstbijzijnde oog scherp moet zijn. Met een kleine diafragmawaarde (bv. F 2.0) en 85mm lens zal je weinig scherptediepte krijgen. Als de camera dan ook nog scherp stelt op de neus is eigenlijk de foto mislukt.  Dus F11 en hoger. Met een telelens kan je uiteraard lager gaan indien je ver genoeg van het dier verwijderd bent maar dan mis je het contact. De structuur kunnen we achteraf in Capture One of Lightroom extra accentueren met de “klaarheid” slider.

De remote flitser (b.v. De Godox AD200) hoeft niet dicht te staan want hard licht mag en creëert contrast en dus een goed (in fototermen) materiaalweergave.

Als je opmerkt dat het dier echt niet met de flits overweg kan schakel dan over op constant licht of probeer een grote diffuser wat het licht zachter en aangenamer maakt voor het dier. We zijn fotografen en geen dierenbeulen.

Zorg dat je een speeltje in de hand hebt dicht bij het fototoestel wat de dieren naar de lens doet kijken. Uiteraard is het wenselijk dat de eigenaars tijdens de shoot aanwezig zijn om te helpen. Probeer de dieren op een poef te plaatsen maar ook gewoon op de grond. Laat hen springen en leg dat moment vast.

Voor fotografie van honden buitenshuis wordt meestal gebruik gemaakt van een lichtsterke Telezoom. (70-200 F2.8). Volledig uitgezoomt (op 200mm en op F2.8) komt het dier visueel los van een mooie onscherpe achtergrond. Een camera die snel scherp stelt is dus een vereiste indien het dier naar ons komt toegelopen. Voorde nabewerking volstaat dikwijls Lightroom of een andere RAW editor maar je kan uiteraard de foto nog meer gaan verfijnen, een achtergrond toevoegen in Photoshop al vereist dit enige ervaring.

Indien een fotograaf veel tijd steekt in de fotografie en de nabewerking is het niet abnormaal dat er vrij hoge bedragen gevraagd worden voor studio werk. Soms hebben de eigenaars hier een probleem mee. Ze betalen 2000 Euro voor een rashond, duizenden Euro’s aan eten en dierenartskosten maar trekken zelden hun portemonnee open voor een foto op groot formaat.

Veel succes!

De achtergrond is hier achteraf in gefotoshopt.

Deze foto van Jackson is gewoon bij vrienden thuis genomen met een zwarte doek.

Hier heb ik gekozen om enkel op de voorste kat scherp te stellen

Nee, dit is geen Photoshop maar dikke vrienden!

 

Na de 10 de shot… Er ging telkens ééntje lopen dus snel zijn is de boodschap.

Joeri Peeters

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: ALL PICTURES COPYRIGHT JOERI PEETERS!
%d bloggers liken dit: